دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت توسط ایمپلنتها حمایت شده و به آنها متصل میشود. دندان مصنوعی معمولی به لثه متصل است. چنانچه از عملکرد دندان مصنوعی که دارید راضی نیستید، ممکن است بخواهید از دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت استفاده کنید. دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت دارای اتصالهای ویژهای است که روی ایمپلنتها نصب میشود. ا
ین اتصالها به شما اجازه میدهند تا به راحتی غذا بخورید و عمل جویدن را انجام دهید و در هنگام غذا خوردن، صحبت کردن یا خندیدن از بیرون افتادن دندان مصنوعی خود جلوگیری کنید. دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت را میتوان برای هر دو فک بالا و پایین استفاده کرد.
یک دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت که برای دندانهای فک بالا استفاده میشود، مقدار کمتری از کام شما (سقف دهان) را نسبت به یک دندان مصنوعی معمولی میپوشاند و در نتیجه توانایی شما برای احساس طعم و لذت بردن از غذاها را افزایش میدهد. دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت نیاز به حداقل دو ایمپلنت برای پشتیبانی دارد.
این دندانهای مصنوعی بر پایه ایمپلنت روزانه برای تمیز کردن دندان مصنوعی و لثه و شبها در هنگام خوابیدن برداشته میشوند و در واقع متحرک هستند. اگر گزینهای دائمیتر را ترجیح میدهید، بنابراین، روکش دندان ها و بریجهای ثابت میتوانند روی ایمپلنت ها کار گذاشته شوند تا آنها را ثابت نمایند.
انواع
دندان مصنوعیهای بر پایه ایمپلنتی دو نوع هستند و دارای پایههای توپی یا میلهای میباشند. در هر دو نوع، دندانهای مصنوعی بر پایه ایمپلنتی بسیار شبیه به دندانهای مصنوعی آکریلیک هستند. دندانهای مصنوعی چینی یا آکریلیک که شبیه دندانهای طبیعی میباشند، به این پایهها متصل میشوند.
دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنتی میلهای
یک نوار میله مانند فلزی نازک که از منحنی فک شما تبعیت میکند به دو تا پنج ایمپلنت متصل است که در استخوان فک قرار داده شدهاند. کلیپسها یا سایر انواع اتصالها به میله، دندان مصنوعی یا هر دوی آنها فیت میشوند. دندان مصنوعی به میله فیت شده است و به صورت ایمن در جای خود با اتصالات نگهداشته میشود.
دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنتی توپی
هر ایمپلنت در استخوان فک دارای یک اتصال فلزی است که به اتصال دیگری در دندان مصنوعی متصل میشود. در اغلب موارد، اتصالات روی ایمپلنت، به شکل توپ (اتصالات نر) هستند، و در داخل سوکت ها (اتصالات ماده) روی دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنتی قرار میگیرند. در برخی موارد، دندان مصنوعی اتصالات نر و ایمپلنتها اتصالات ماده را نگه میدارند.
ایمپلنتها چگونه جایگذاری میشوند؟
ایمپلنتها معمولاً در مناطق استخوانی مناسب قرار میگیرند. وقتی دندانها را از دست میدهید، استخوان موجود در آن منطقه را نیز از دست میدهید. اگر استخوان کافی برای قرار دادن ایمپلنتها نداشته باشید، ممکن است لازم باشد عمل جراحی پیوند استخوان را انجام دهید. قبل از انجام هر کار، شما باید یک مشاوره اولیه با دندانپزشک داشته باشید، دندانپزشک شما دورههای آموزشی پیشرفتهای را در خصوص جایگذاری و ترمیم ایمپلنتها طی کرده است.
در طی مشاوره، دندانپزشک سوابق پزشکی و دندانپزشکی شما را بررسی خواهد کرد و از اشعه ایکس برای ایجاد یک مدل از دندانها و لثههای فرد بیمار استفادهمیکند. در برخی موارد، اسکن دهان و دندان (سی تی اسکن) شما ممکن است برای مشخص شدن مکان سینوسها و اعصاب، بررسی این که چقدر استخوان برای جایگذاری در دسترس است و بهترین مکان برای تعیین جایگذاری ایمپلنتها انجام گردد. پس از مشاوره، دندانپزشک میتواند تعیین کند که آیا میتواند جایگذاری ایمپلنتها را در کلینیک انجام دهد یا این که باید به متخصص جراح دهان مراجعه کنید.
اگر شما قبلاً از دندان مصنوعی کامل برای جایگزینی دندانهای از دست رفته استفاده میکردید، باید یک دندان مصنوعی جدید برای شما ساخته شود. شما میتوانید تا زمان آماده شدن دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنتی، از یک دندان مصنوعی موقت استفاده کنید. برای آماده سازی دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنتی باید در طی چندین هفته چهار جلسه به ملاقات دندانپزشک بروید. با ساخت دندان مصنوعی موقت، دندانپزشکان میتوانند بهترین موقعیت دندان را در دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنتی ارزیابی نمایند. دندان مصنوعی موقت نیز میتواند به عنوان دندان مصنوعی نهایی برای کاهش هزینههای کلی استفاده شود. اتصالات بعداً اضافه میشوند تا بتوانند به ایمپلنتها فیت شوند.
مراقبت
برای تمیز کردن باید دندان مصنوعی را در طی شب بردارید. شما همچنین باید با دقت اطراف اتصالات را تمیز کنید. اتصالات در دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت میلهای معمولاً باید هر 6 تا 12 ماه جایگزین شود. این اتصالات از یک نوع ماده پلاستیکی (نایلون) ساخته شده و پس از استفاده مداوم به تدریج از بین میروند.
