مشکلات دهان و دندان بدلیل افزایش سن: خشکی، پوسیدگی و از دست دادن دندان

tooth

افزایش سن باعث ایجاد تغییرات زیادی در بدن می‌شود. با بالا رفتن سن می‌توانید خطوط روی صورت و پوست خود را مشاهده کنید، دیگر قادر نخواهید بود یک باره اشیا را بلند کنید، و حتی کمی طول می‌کشد تا از یک نقطه به نقطه دیگر بروید. با بالا رفتن سن، دهان نیز دستخوش تغییرات می‌شود و ریسک برخی بیماری‌های خاص مانند بیماری لثه، سوراخ شدن دندان، و از دست دادن آنها افزایش می‌یابد. در برخی موارد، پیری نقش مهمی را در تغییر دادن دندان ایفا می‌کند. در برخی از افراد، تغییرات ظاهری صورت می‌تواند باعث بروز اختلالات دهان و دندان شود.

با افزایش سن چه مشکلاتی برای دهان و دندان به وجود می‌آید؟


داروها، خشکی دهان، و پوسیدگی دندان

اکثر افراد تصور می‌کنند که پوسیدگی دندان فقط در جوانان رخ می‌دهد. با گذر زمان و رسیدن به 60 سالگی، باید به طور مرتب مسواک بزنید و از نخ دندان استفاده کنید تا دندان‌های شما دچار پوسیدگی نشوند. اما با اساس تحقیقات انجام شده، بیش از 90 درصد از افراد بالای 65 سال دچار پوسیدگی دندان شده‌اند. حدود 20 درصد از سالمندان، پوسیدگی و خرابی دندان‌های خود را درمان نکرده‌اند. پوسیدگی دندان سالمندان به طور قطع به عدم رعایت بهداشت دهان و دندان مربوط نیست. در اکثر موارد، پوسیدگی دندان به علت مصرف داروهایی که برای درمان بیماری‌های مزمن تجویز می‌شوند، رخ می‌دهد. اکثر داروها منجر به خشکی دهان می‌شوند که این عارضه محیطی مناسب را برای رشد باکتری عامل پوسیدگی دندان فراهم می‌کند. روش‌های مختلفی برای برطرف کردن مشکل خشکی دهان وجود دارد، این موارد عبارتند از: تنظیم دز داروها طبق دستور پزشک، نوشیدن آب بیشتر، استفاده از مرطوب کننده‌های دهان. دندانپزشک می‌تواند برای افزایش قدرت و استحکام دندان‌ها و محافظت از آنها در برابر پوسیدگی استفاده از ژل فلوراید را پیشنهاد کند.

بالا رفتن سن و بیماری لثه

بیماری لثه در میان افراد مسن شیوع بالایی دارد. افرادی که 65 سال به بالا سن دارند؛ دچار بیماری لثه می‌شوند که این مشکل از خفیف تا شدید متغیر است. اگرچه علائم بیماری لثه در مراحل آخر بیماری قابل مشاهده است، تشخیص آنها در مراحل اول دشوار است به همین دلیل شیوع بیماری لثه زیاد است. درمان بیماری معمولا می‌تواند باعث بهبود وضعیت دهان و دندان شود. انتخاب بهترین روش درمانی به میزان پیشرفت بیماری بستگی دارد. برخی از بدون نیاز به جراحی و با تمیز کردن عمیق بافت لثه بهبود می‌یابند، اما برخی دیگر به درمان جراحی مانند پیوند استخوان یا پیوند لثه نیاز دارند. مراجعه منظم به دندانپزشک به این معناست که می‌توانید بیماری لثه را قبل از آنکه فرصتی برای پیشرفت داشته باشد یا بتواند عود کند، سرکوب کنید.

از دست دادن دندان

معمولا از دست دادن دندان را فرایند پیری ارتباط دارد. اگرچه ممکن است افراد مسن دندان‌های خود را از دست دهند و در مقایسه با جوانان بیشتر مستعد استفاده از ایمپلنت یا دندان مصنوعی هستند، هیچ دلیلی برای از دست دادن دندان در دوران پیری وجود ندارد. یکی از دلایلی که برای از دست دادن دندان در این دوران وجود دارد این است که با بالا رفتن حساسیت دندان‌ها افزایش می‌یابد. اعضای دندان کوچک می‌شوند و بیمار نمی‌تواند مانند گذشته درد ناشی از پوسیدگی دندان یا بیماری لثه را احساس کند. اغلب این بیماری به موقع و قبل از خدای شدن کامل دندان درمان نمی‌شود. خوشبختانه می‌توان با مراقبت از دندان و مراجعه منظم به دندانپزشک از افتادن و خراب شدن دندان جلوگیری کرد. اگر بیمار قصد داشته باشد به خرابی و پوسیدگی دندان و افتادن دندان‌هایش خاتمه داد، روش‌های بسیار ساده و مناسبی در دسترس قرار دارند که به او برای رسیدن به این هدف کمک می‌کنند. به عنوان مثال، بیمار می‌تواند از ایمپلنت استفاده کند و آن را جایگزین دندان خود نماید. ایمپلنت ظاهری طبیعی دارد و به صورت دائمی در دهان قرار داده می‌شود، بنابراین نیازی به خارج  و تمیز کردن آنها نیست و بیمار هیچ‌گونه نگرانی در خصوص بلعیدن آنها با غذا نخواهد داشت.

استعمال دخانیات و بالا رفتن سن

اگر بیمار به سن 70 یا 80 سالگی رسیده و هنوز سیگاری است اما دچار مشکلات ریوی و سایر بیماری‌ها نشده است، بهتر است سیگار کشیدن را ترک کند. سیگار کشیدن فرد را بیشتر مستعد بیماری لثه و سایر مشکلات مربوط به سلامت دهان و دندان می‌نماید. افراد سیگاری بیشتر مستعد خرابی دندان هستند. افراد سیگاری 65 سال به بالا به طور متوسط 15 دندان دارند، حال آنکه افراد غیر سیگاری به طور متوسط 19 دندان دارند. تقریبا 50 درصد از افراد سیگاری 65 سال به بالا هیچ دندانی ندارند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>